Çocuk Gelişimi
Dersin Ayrıntıları

KTO KARATAY ÜNİVERSİTESİ
Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu
Çocuk Gelişimi Programı
Ders Bolognaları
Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu
Çocuk Gelişimi Programı
Ders Bolognaları

| Ders Kodu | Ders Adı | Yıl | Dönem | Yarıyıl | T+U+L | Kredi | AKTS |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 02430003 | Staj | 2 | Güz | 3 | 0+0+0 | 5 | 5 |
| Dersin Türü | Zorunlu |
| Dersin Düzeyi | Önlisans (TYYÇ: 5. Düzey / QF-EHEA: Kısa Düzey / EQF-LLL: 5. Düzey) |
| Dersin Dili | Türkçe |
| Yöntem ve Teknikler | - |
| Dersin Veriliş Şekli | Yüz Yüze |
| Ön Koşullar | - |
| Dersin Koordinatörü | Öğr.Gör. Ayşegül YILDIRIM |
| Dersi Veren(ler) | Dr. Öğr. Üyesi Ayşegül YILDIRIM |
| Yardımcı(lar) | - |
Dersin İçeriği
Kurumlarda Uygulama
Dersin Amacı
Çocuk gelişimi alanında aldığı teorik eğitimi alanda uygulayabilmek
Dersin Alan Öğretimini Sağlamaya Yönelik Katkısı
| Temel Meslek Dersleri | X |
| Uzmanlık / Alan Dersleri | X |
| Destek Dersleri | |
| Aktarılabilir Beceri Dersleri | |
| Beşeri, İletişim ve Yönetim Becerileri Dersleri | X |
Dersin Öğrenim Kazanımlarının Program Kazanımları ile Olan İlişkileri
| İlişki Düzeyleri | ||||
| En Düşük | Düşük | Orta | Yüksek | En Yüksek |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| # | Program Yeterlilikleri | Düzey |
|---|---|---|
| P3 | Bireysel farklılıkları gözeterek çocukları gelişimsel olarak destekleyecek etkinlikleri, faaliyetleri, programları planlar, uygular, karşılaşılan mesleki ve uygulama kaynaklı problemleri bağımsız analitik ve eleştirel bir yaklaşımla değerlendirerek çözüm önerileri sunar. | 5 |
| P | 4 | |
| P8 | Çocuk gelişimi ve eğitimi alanında edindiği kuramsal ve teorik bilgiyi, alandaki uygulamaya aktarır. | 5 |
Dersin Öğrenim Kazanımları
| Bu dersin başarılı bir şekilde tamamlanmasıyla öğrenciler şunları yapabileceklerdir: | |||
|---|---|---|---|
| No | Öğrenme Çıktıları | Prog. Yet. İlişkisi | Ölçme Yöntemi ** |
| Ö1 | Bireysel farklılıkları (özel gereksinim, kültürel yapı, mizaç vb.) temel alan çocuk merkezli etkinlik planlama ilkelerini ve program modellerini tanımlar. | P.3.1 | 7 |
| Ö2 | Çocukların bireysel gelişimsel ihtiyaçlarına göre hazırlanmış faaliyetlerin, genel eğitim programlarıyla olan ilişkisini ve destekleyici rollerini açıklar. | P.3.2 | 7 |
| Ö3 | Fiziksel, bilişsel veya sosyal açıdan farklı özelliklere sahip çocuk grupları için gelişimsel özellikleri gözeterek hazırladığı etkinlikleri uygulama ortamında yürütür. | P.3.3 | 7 |
| Ö4 | Mesleki uygulama sırasında karşılaşılan bir problemi (örn: materyal eksikliği, davranış yönetimi) parçalarına ayırarak, sorunun kaynağını analitik bir yaklaşımla saptar. | P.3.4 | 7 |
| Ö5 | Uygulanan gelişimsel programların veya karşılaşılan çözüm yollarının etkililiğini, çocukların bireysel gelişim çıktıları ve mesleki etik standartlar çerçevesinde eleştirel olarak değerlendirir. | P.3.5 | 7 |
| Ö6 | Mesleki uygulama süreçlerinde tespit edilen problemlere yönelik, bireysel farklılıkları koruyan özgün çözüm önerileri ve yeni uygulama stratejileri geliştirir. | P.3.6 | 7 |
| Ö7 | Çocuk gelişimi ve eğitimi alanındaki temel kuramları (Piaget, Vygotsky, Erikson vb.), gelişim ilkelerini ve eğitim yaklaşımlarını tanımlar. | P.8.1 | 7 |
| Ö8 | Edindiği teorik bilgileri; çocukların yaş gruplarına, bireysel farklılıklarına ve gelişimsel özelliklerine göre sınıflandırarak gerekçeleriyle açıklar. | P.8.2 | 7 |
| Ö9 | Öğrenilen kuramsal yaklaşımları ve gelişimsel teorileri, gerçek veya simüle edilmiş bir eğitim ortamında (oyun etkinlikleri, günlük rutinler vb.) somut uygulamalara dönüştürür. | P.8.3 | 7 |
| Ö10 | Uygulama sırasında gözlemlenen çocuk davranışlarını, sahip olduğu teorik bilgiler ışığında parçalarına ayırarak (neden-sonuç ilişkisi kurarak) çözümler. | P.8.4 | 7 |
| Ö11 | Gerçekleştirilen bir eğitim uygulamasının veya müdahale programının, çocuk gelişimi kuramlarına ve bilimsel standartlara ne derece uygun olduğunu eleştirel bir yaklaşımla yargılar. | P.8.5 | 7 |
| Ö12 | Kuramsal bilgilerden yola çıkarak, belirli bir gelişim alanını (sosyal-duygusal, bilişsel vb.) desteklemeye yönelik özgün ve kanıta dayalı bir uygulama planı veya eğitim stratejisi hazırlar ve uygular. | P.8.6 | 7 |
| ** Yazılı Sınav: 1, Sözlü Sınav: 2, Ev Ödevi: 3, Lab./Sınav: 4, Seminer/Sunum: 5, Dönem Ödevi: 6, Uygulama: 7 | |||
Dersin Haftalık İçeriği
| Hafta | Konu |
|---|---|
| 1 | Öğrenciler 20 iş gününde 160 saat süresince okulda öğrendiği bilgilerin uygulamasını kurumlarda yapar. |
Ders Kitabı veya Malzemesi
| Kaynaklar | Baykoç, Necate (2015). Özel Eğitim II. Ankara: Eğiten Kitap |
| Köksal Akyol, A.(2015).Okul Öncesi Eğitim Programları. Hedef Yayınları: Ankara |
Değerlendirme Yöntemi ve Geçme Kriterleri
| Yarıyıl Çalışmaları | Sayısı | Katkı (%) |
|---|---|---|
| Uygulama | 1 | 100 (%) |
| Alan Çalışması | - | - |
| Derse Özgü Staj (Varsa) | - | - |
| Ödev | - | - |
| Sunum | - | - |
| Projeler | - | - |
| Seminer | - | - |
| Kısa sınav (Quiz) | - | - |
| Dinleme | - | - |
| Ara Sınavlar | - | - |
| Yarıyıl Sonu Sınavı | - | - |
| Toplam | 100 (%) | |
AKTS / Çalışma Yükü Tablosu
| Etkinlik | Sayı | Süre | Toplam İş Yükü (Saat) |
|---|---|---|---|
| Ders Hafta Sayısı ve Saati | 0 | 0 | 0 |
| Sınıf Dışı Ders Çalışma Süresi (Ön çalışma, Kütüphane, Pekiştirme) | 0 | 0 | 0 |
| Ara Sınav | 0 | 0 | 0 |
| Kısa Sınav | 0 | 0 | 0 |
| Ödev | 0 | 0 | 0 |
| Uygulama | 20 | 8 | 160 |
| Laboratuvar | 0 | 0 | 0 |
| Proje | 0 | 0 | 0 |
| Atölye | 0 | 0 | 0 |
| Sunum/Seminer Hazırlama | 0 | 0 | 0 |
| Alan Çalışması | 0 | 0 | 0 |
| Dönem Sonu Sınavı | 0 | 0 | 0 |
| Diğer | 0 | 0 | 0 |
| Toplam İş Yükü: | 160 | ||
| Toplam Yük / 30 | 5,33 | ||
| Dersin AKTS Kredisi: | 5 | ||
Ders - Öğrenme Çıktıları İlişkisi
| İlişki Düzeyleri | ||||
| En Düşük | Düşük | Orta | Yüksek | En Yüksek |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| # | Öğrenme Çıktıları | P3 | P8 |
|---|---|---|---|
| Ö1 | Bireysel farklılıkları (özel gereksinim, kültürel yapı, mizaç vb.) temel alan çocuk merkezli etkinlik planlama ilkelerini ve program modellerini tanımlar. | 5 | - |
| Ö2 | Çocukların bireysel gelişimsel ihtiyaçlarına göre hazırlanmış faaliyetlerin, genel eğitim programlarıyla olan ilişkisini ve destekleyici rollerini açıklar. | 5 | - |
| Ö3 | Fiziksel, bilişsel veya sosyal açıdan farklı özelliklere sahip çocuk grupları için gelişimsel özellikleri gözeterek hazırladığı etkinlikleri uygulama ortamında yürütür. | 5 | - |
| Ö4 | Mesleki uygulama sırasında karşılaşılan bir problemi (örn: materyal eksikliği, davranış yönetimi) parçalarına ayırarak, sorunun kaynağını analitik bir yaklaşımla saptar. | 5 | - |
| Ö5 | Uygulanan gelişimsel programların veya karşılaşılan çözüm yollarının etkililiğini, çocukların bireysel gelişim çıktıları ve mesleki etik standartlar çerçevesinde eleştirel olarak değerlendirir. | 5 | - |
| Ö6 | Mesleki uygulama süreçlerinde tespit edilen problemlere yönelik, bireysel farklılıkları koruyan özgün çözüm önerileri ve yeni uygulama stratejileri geliştirir. | 5 | - |
| Ö7 | Çocuk gelişimi ve eğitimi alanındaki temel kuramları (Piaget, Vygotsky, Erikson vb.), gelişim ilkelerini ve eğitim yaklaşımlarını tanımlar. | - | 5 |
| Ö8 | Edindiği teorik bilgileri; çocukların yaş gruplarına, bireysel farklılıklarına ve gelişimsel özelliklerine göre sınıflandırarak gerekçeleriyle açıklar. | - | 5 |
| Ö9 | Öğrenilen kuramsal yaklaşımları ve gelişimsel teorileri, gerçek veya simüle edilmiş bir eğitim ortamında (oyun etkinlikleri, günlük rutinler vb.) somut uygulamalara dönüştürür. | - | 5 |
| Ö10 | Uygulama sırasında gözlemlenen çocuk davranışlarını, sahip olduğu teorik bilgiler ışığında parçalarına ayırarak (neden-sonuç ilişkisi kurarak) çözümler. | - | 5 |
| Ö11 | Gerçekleştirilen bir eğitim uygulamasının veya müdahale programının, çocuk gelişimi kuramlarına ve bilimsel standartlara ne derece uygun olduğunu eleştirel bir yaklaşımla yargılar. | - | 5 |
| Ö12 | Kuramsal bilgilerden yola çıkarak, belirli bir gelişim alanını (sosyal-duygusal, bilişsel vb.) desteklemeye yönelik özgün ve kanıta dayalı bir uygulama planı veya eğitim stratejisi hazırlar ve uygular. | - | 5 |
